Coniunctor electronicus, saepe connector circuitus et connector electricus appellatus, est instrumentum conductorium quod duos conductores in circuitu coniungit ut currentis electricitas vel signum ab uno conductore ad alterum fluere possit. Solet ex contactibus, insulatoribus, involucro, et aliis partibus constare.
Pars contactus est pars principalis ad functionem connexionis electricae perficiendam, quae plerumque ex partibus contactus positivis et negativis constat, et conexio electrica per insertionem partium contactus Yin et Yang perficitur.
Quid de structura contactus scis? Antehac, Xiaobian introduxit connectorem Amass tres structuras contactus habere, quae sunt tres structurae: sulcus transversalis, floris laternalis, et fontis coronae. Hae duae posteriores ad instabilitatem qualitatis, quae in institutione et usu sulcorum transversalium occurrit, emendandam destinantur. Structura sulcata transversalis plerumque in productis seriei AMS XT adhibetur, et sequentes vitia structuralia in usu oriri solent:
Fractura Malpositionis Claudendae Ocalamus Os
Hae difficultates structurales in processu obturationis, facile ad instabilitatem qualitatis producti connectoris ducunt; vita utilis brevior fit, usum totius instrumenti machinae afficiens.
Et pericula salutis sunt machinae comburendae.
Coniunctorum potentiae instrumentorum intelligentium seriei LC quartae generationis Amass, partes contactus structuram coronae elasticae adoptant. Haec structura est una ex formis contactus vulgo adhibitis in coniunctoribus accumulatorum autocinetorum, quae stabilior est quam fissura cruciata. Sulcus virgae principalis a quattuor contactibus originalibus ad duodecim contactus amplificatus est, quod maiorem flexibilitatem et insertionem et extractionem lenem praebet, efficaciter problema fracturae clausae iuncturae fissuratae cruciatae solvens, cum effectu seismico meliore et currente diuturniore ac stabiliore.
Tempus publicationis: VIII Iul. MMXXIII